شهر خدا

 

 

سالگرد تعرض به خاک وطنم و محاصره واشغال زادگاهم را با جان و مال باختگان همشهری وهم وطنم احساس همدردی دارم  . در آستانه ماه مهر و مهرگان ایران و ایرانی پاینده باد

 بدرود .

سنگ صبور

 

راهنمای دیگران بودن , امید و انرژی به دیگران دادن, سنگ صبور دیگران بودن, بدیگران خط دادن.

 

 

اما راهی برای نجات خود نمی یابد٬ سنگ صبوری ندارد .

هرکسی را که  می شناسد فقط تصمیم دارد حرفهای و دردهای خوش را تخلیه کند .

گوش شنوا برای حرفهای شخص روبرو ندارد .

حالا این شخص چگونه  با این مشکلات میتواند  زندگی کند.

 تا بتواند با تمام قدرت جلوی این مهمان ناخوانده ام اس ایستادگی کند ؟؟؟

 

دوستان و همدردان عزیز را بخدای دلها میسپارم  بدرود